Na inmiddels al weer heel wat jaren getrouwd te zijn, maken Hans en Jeanette de balans op. “Wanneer wij te druk zijn schiet de tijd voor samen en de tijd met God er bij in en dat merken we in onze relatie. Regelmatig tijd voor elkaar vrijmaken; een avond in onze agenda blokken voor ‘samen’ of een dagdeel vrijmaken voor een heerlijke wandeling met z’n tweeën vind wij best lastig. We proberen het wel maar het lukt ons gewoon niet goed om het vol te houden.” Herkenbaar? Voor veel van de deelnemers van onze Relatieweekenden in ieder geval wel.

Onverwachte dingen breken ons op

Recent hebben wij de balans weer eens opgemaakt: Ons leven is eigenlijk te vol! Vol met vooral leuke, uitdagende en noodzakelijke dingen. Maar naast al deze zelf gekozen ‘projecten’ zijn er ook de onverwachte en verdrietige dingen in ons leven; enkele sterfgevallen in onze familiekring, een stel met relatieproblemen dat aanklopt voor een paar gesprekken, een vriend  die vastgelopen is en een beroep op ons doet. En natuurlijk nemen we daar de tijd voor, maar dit alles bij elkaar breekt ons op met als gevolg: minder plezier in de leuke en mooie dingen, minder tijd voor elkaar, minder tijd voor onze relatie met God en minder gastvrij kunnen zijn naar anderen.

Op zoek naar een duurzame verandering

Daarom zijn we afgelopen januari bewust op zoek gegaan naar een verandering in ons leefpatroon om aan ons verlangen naar rust in ons leven tegemoet te komen. In die zoektocht zijn we tot nu toe 4 belangrijke onderwerpen ontdekt die we graag met je delen:

  1. Gods ontwerp van rusten, vieren en werken.
  2. Ons leven begint met rusten
  3. Ons leven gevuld met vieren
  4. Ons leven waarin we mogen werken

Gods ontwerp van rusten, vieren en werken.

God bedacht voor de mensheid een volmaakt ritme van rusten, vieren en werken. Hij heeft de tijd en levensritme als een geschenk aan ons gegeven en niet om ons te frustreren. Hoe kunnen wij Zijn geschenk, dan ook echt als een cadeau ervaren?  Vergelijk het met slapen. Als je goed slaapt kan je meer aan, je voelt je beter, je kunt meer genieten  en je presteert beter. Goed slapen verhoogt je kwaliteit van leven. Met een goed ritme van rusten, vieren en werken is het net zo. We genieten meer als we vieren, we komen meer op adem als we de ruimte nemen om te rusten en ons werk lukt beter als we voldoende ontspanning hebben.

Ons leven en levensritme begint met rusten

Toen God de hemel en aarde maakte, heeft Hij als laatste de mens gemaakt. Wij waren niet nodig om Hem te helpen bij Zijn scheppingswerk. Toen alles klaar was plaatste God ons in een volmaakte hof en vroeg Hij ons om die hof te bewerken en te bewaren. En voor dat Adam en Eva aan deze klus mochten beginnen was hun eerste dag de sabbat, de  rustdag. Zij mochten beginnen vanuit de rust, vanuit de door God gegeven rust. Helaas ligt de hof van Eden ver achter ons, maar het besef dat God niet afhankelijk is van ons bij Zijn (her)scheppingswerk, geeft een grote ontspanning.

Ons leven gevuld met vieren

De Joden kenden veel ‘vierdagen’ per jaar waarop zij niet werkten om op adem konden komen. Heb je wel eens een Joods feest hebt meegemaakt? Dat kenmerkt zich door uitbundige blijdschap, prachtige muziek en dansen. Die intense blijheid en dankbaarheid helpt ons om omhoog te kijken en dankbaar mogen ontvangen. Het enige dat wij hoeven te doen is onze handen en ons hart open doen om te kunnen ontvangen. We mogen en moeten eerst ontvangen, voordat wij weer uit kunnen delen. Dat geeft je ook veerkracht en incasseringsvermogen voor verdrietige en moeilijke tijden.  Vieren is  niet het voldoen aan verplichtingen om alles weer zo strak mogelijk georganiseerd te krijgen. Vieren is ontvangen en van daaruit uitdelen.

Ons leven waarin we mogen werken

Door te rusten en te vieren relativeert dat onze kijk op ons werk. We hebben allebei een baan waarin we altijd  meer kunnen doen, waarin het werk nooit ‘af’ is. We kunnen gemakkelijk 60 uur per week werken. Maar wanneer we in ons leven(-sritme) rusten en vieren kan dat niet meer. Dat zorgt er voor dat we minder kunnen doen, dan we wellicht zouden willen en wensen. En het zorgt ervoor dat de weg langer is dan gedacht, resultaten langer op zich laten wachten. Maar ook dat we vaker omhoog kijken in afhankelijkheid van God en Hem vragen om ons te helpen om zo goed mogelijk om te gaan met de beperkte tijd die we hebben. En dat we wijze beslissingen nemen die ons dichter bij ons doel brengen. We bidden om Zijn Zegen die nodig is, zoals in Psalm 127 verwoord: Als God het huis niet bouwt, tevergeefs bouwen de bouwlieden. Daarmee is 2016 een ander jaar voor ons geworden, al zijn we nog maar net onderweg. Onze grootste uitdaging voor nu? Dat volhouden … later meer!

Bronnen:

  • Meer inspiratie – Otto de Bruijne
  • Work and Rest (preek over Lukas 6) – Tim Keller
  • Een levensregel voor beginners – Wil Derks
  • Een volle agenda, maar nooit druk – Denise Hulst
  • Met Israël het jaar rond – H. Kuiper